اصطلاحات بازار طلا

طلای آب شده از ذوب کردن طلاهای گوناگون مانند طلاهای دست دوم و طلاهای کهنه به دست می‌آید. طلای آب شده، درواقع همان طلاهای زینتی دست دوم هستند که آب می‌شوند. وقتی طلای زینتی استفاده شده، می‌شکند یا مدل آن قدیمی می‌شود و خواهان ندارد برای اینکه دوباره به چرخه تولید طلای زینتی بازگردد در کوره‌های مخصوص ذوب طلا و جواهرات قرار گرفته و ذوب می‌شود. این نوع طلا به دلیل اینکه خاصیت زینتی خود را از دست داده، مشمول مالیات نیست و کارمزدی هم به آن تعلق نمی‌گیرد.

شمش، طلای خالصی که حداقل عیار آن ۹۹۵ و حداکثر طلای آن ۹۹۹.۹۹ است که توسط کارخانه‌های مخصوص تولید می‌شود.

طلای خام همان فلزی است که همراه با ناخالصی‌های بسیار از معادن طلا استخراج می‌شود. این طلای ناخالص طی مراحل متعدد به شکل جواهرات و زیورآلات براق و درخشنده تبدیل می‌شود یا برای کاربردهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. فرایند تبدیل طلای ناخالص به شمش یا طلای آب شده، بستگی به معدن و نوع استخراج طلا دارد. گاهی ممکن است زمان نسبتاً طولانی طی شود تا طلا خالص شده و به‌صورت شمش طلا به بازار عرضه شود.

طلای ساخته شده طلایی است که در طلا فروشی‌ها یا کارگاه‌ها بسته به نیاز مشتری به شکل خاصی ساخته می‌شود.

به روش‌هایی که کمک می‌کند تا عیار یک طلا را مشخص کنیم عیار سنجی می‌گویند.

با استفاده از گواهی سپرده طلا افراد می‌توانند مالکیت یک قطعه طلا را به دست بگیرند، بدون آنکه نیازی به دریافت فیزیکی آن داشته باشند.

به ترکیب فلز طلا با دیگر فلزات، به منظور افزایش استحکام و تغییر رنگ و عیار طلا، آلیاژ طلا می‌گویند.

به منظور اندازه‌گیری دقیق عیار طلا، قطعه کوچکی از آن را که با یک قیچی مخصوص بریده‌اند در آزمایشگاه‌های عیارسنجی که به «ری‌گیری» معروف هستند محک می‌زنند. اغلب اوقات این کار را برای اندازه‌گیری عیار طلاهای آب شده که عیار مشخصی ندارند انجام می‌دهند.

میزان خلوص طلا را که با مقیاس عیار مشخص می‌کنند «انگ طلا» می‌گویند که با درج حرف (K) روی زیور آلات نشان داده می‌شود. به خاطر داشته باشید که هرچه انگ یا عیار طلا بیشتر باشد، میزان مقاومت آن در برابر گرما و رطوبت بیشتر خواهد بود.